Jørgensen: een dodelijk effectief wapen op weg naar de Coolsingel

0
785

Nicolai Jørgensen noemt zijn Feyenoordcollega’s bij hun voornaam of hun koosnaam. Rick Karsdorp is ‘Ricky’. Eljero Elia, ‘Elly’. Maar als hij het over Dirk Kuijt heeft, zegt hij telkens ‘our captain’. Zonder een spoortje ironie.

Jørgensen scoorde zondag driemaal in de eclatante 5-2-zege op AZ, maar afficheerde het enige doelpunt van aanvoerder Kuijt als het fraaiste. Jørgensen trapte een strafschop binnen, maar had die nooit opgeëist als Kuijt niet al gewisseld was. Verschrikt: ‘No way!’

Zulke betuigingen van respect doen Kuijt goed. Zowel positioneel als publicitair staat hij in de schaduw van de veelscorende Jørgensen, terwijl Kuijt niet altijd basisspeler meer is. De 36-jarige aanvaller is vaak onderwerp van spot bij voetbaltalkshows op tv, als hij vanaf de bank zijn ploeg aanmoedigt of in de pers wijze woorden bezigt.

Kuijt neemt het allemaal voor lief. ‘Toen ik afgelopen zomer bijtekende was een van mijn voorwaarden: er moeten topspelers bij. We waren vorig seizoen goed, maar moesten top worden.’

Kuijt kreeg wat hij wilde. Flankaanvaller Berghuis (gehuurd van Watford) en vooral Jørgensen (overgenomen van FC Kopenhagen) blijken zelfs doorslaggevende aanvullingen. Kuijt moet soms wijken. Dan klotst de opgekropte adrenaline bijna hoorbaar tegen zijn ingewanden. ‘Maar ik ben ruim anderhalf jaar geleden teruggekomen voor een groter doel: iets geweldigs winnen. Daarvoor zet ik alles opzij, ook mijn trots.’

Gisteren tegen AZ speelde Kuijt weer, mede doordat Elia geblesseerd is. Wellicht had hij sowieso in de basis gestaan. Hij bracht vorige week als invaller tijdens het echec bij Sparta energie terug bij de flauwe koploper.

Tegen AZ klopten veel zaken weer bij Feyenoord. Dynamiek, wisselwerking, overtuiging, scorend vermogen. AZ verkreeg, via Luckassen en Weghorst, wel twee heel makkelijke treffers. Ach, het voorkomt al te euforische taferelen, menen ze bij Feyenoord.

Wie had het over Kuijt na afloop? Hij tekende voor een doelpunt dat net zo stralend was als de zon boven de Kuip: een diagonale wreefpegel die heerlijk tegen de binnenkant van de verste paal kletste alvorens het net te vinden. Maar de ‘borstpass’ van Jørgensen, die extra snelheid kreeg door een ferme heupdraai, was misschien nog wel fraaier, want zelden vertoond.

Plus: Jørgensen scoorde dus drie keer en gaf, welja, nóg een assist, voor de 2-0 van Jens Toornstra. In de 11de minuut kopieerde hij op aangeven van Karsdorp Neerlands meest bejubelde doelpunt, dat van Van Basten op het EK’88 tegen West-Duitsland. Na 17 minuten voerde hij een hakjesduet uit met Kuijt om later af te leggen op Toornstra, die de bal knap drukte. Hij kreeg voorts na rust een strafschop mee, benutte die koel en omspeelde vlak daarna de hulpeloze Krul om met een tikje zijn valse hattrick te voltooien.

Dubbele cijfers
Feyenoorddoelman Vermeer, voor het eerst in de basis na een achillespeesblessure: ‘Hij schiet nooit blind, hij kijkt naar wat de keeper doet. Als je denkt: hij gaat naar de korte hoek, dan pakt hij de lange.’

Het was zijn eerste hattrick, vertelt de Deense goalgetter, die nog maar twee treffers verwijderd is van de vooraf gehoopte twintig treffers. ‘Voor spitsen is twintig een magisch getal.’

Bovendien zit hij ook wat assists betreft in de dubbele cijfers. Het is bijna onvoorstelbaar dat eerdere pogingen in het buitenland, bij Leverkusen en Kaiserslautern, uitliepen op exact nul competitietreffers.

‘Hij vond zijn rust bij Feyenoord’, analyseert Kuijt. Hij ziet gelijkenissen met hoe hij in zijn eerste Feyenoordperiode (2003-2006) de spitspositie invulde. Misschien is er nog groei te halen bij de controle van de zenuwen. Ondanks zijn ijzige verschijning – zelfs juichen doet hij ingetogen – bekent Jørgensen dat hij de eerste tien minuten bloednerveus is. ‘Vandaag weer! Er waren bekenden over uit Denemarken. Ik verloor de eerste drie ballen. Het ging shit.’

De 26-jarige Deen stond vier duels droog. Kuijt: ‘Ik zei hem gisteren: je gaat scoren, want ik kom er weer in. Met een knipoog. Maar we voelen elkaar goed aan. Ik kan hem altijd vinden, weet hoe hij denkt.’

Het Feyenoordlegioen had even tijd nodig om Jørgensen echt te omarmen, zag Kuijt. ‘Hij is een wereldgozer, maar dat weet je pas als je hem leert kennen. Hij is geen showbink, had geen enorme reputatie. Ik kwam ook op die manier vanaf FC Utrecht. Lazovic was de grote aankoop, ik startte vanaf rechts, maakte mijn goaltjes, werkte me zo in de gunst van het publiek en werd uiteindelijk aanvoerder.’

Leiders zijn nodig in de as, weet Kuijt. Het is een evident verschil met vorig seizoen, toen Feyenoord uiterst wisselvallig was. ‘Niets ten nadele van spelers die daar eerder speelden. Maar met Botteghin achterin, El Ahmadi op het middenveld en Nicolai voorin hebben we dat. Ik speel vaak achter Nicolai. Zo heb je overal leiders.’

Kuijt weet: zonder Jørgensen en Berghuis was hijzelf wellicht de grote blikvanger geweest. ‘Maar ik wil niet meer vierde worden en een mooie klassering op de topscorerslijst of de speler-van-het-jaar-verkiezing. Ik wil iets tastbaars met Feyenoord.’

Bron DeVolkskrant

-Advertentie- Word lid van FSV De Feijenoorder