Ernst Happel solliciteert bij Feyenoord – 1969

0
719

Ernst Happel was de trainer die Feyenoord in 1970 tot de beste club van Europa en de wereld maakte. De Oostenrijker was een bijzonder man, gevormd door de oorlog waarin hij fout was. Vaak wordt gezegd dat hij de beste trainer is die Feyenoord ooit had, maar dat vind ik een moeilijke te beargumenteren stelling. Bill Julian, de Engelsman die Feyenoord begin jaren twintig tactiek leerde, en Richard Dombi, de Hongaarse wonderdokter, waren in hun tijd zeer belangrijk voor de ontwikkeling van de club. En Wim Jansen redde Feyenoord begin jaren negentig…

Hoe dan ook, Ernst Happel is een grote trainer. Niet alleen in Rotterdam en Nederland, maar over heel de wereld. The Times verkoos hem ooit tot de op twee na beste trainer aller tijden. In 1962 arriveerde Happel in Nederland, bij ADO. Daar blijft hij tot 1969. Feyenoord is in dat jaar kampioen geworden onder leiding van Ben Peeters, die zijn leven vooral doorbracht als succesvol jeugdtrainer op Varkenoord maar in 1967, achteraf voor slechts één seizoen, de overstap maakt naar de andere kant van de Stadionweg, naar De Kuip. Hoewel Feyenoord kampioen is geworden, begrijpt manager Brox dat er meer nodig is dan de trainingen van Peeters om de club naar nog grotere hoogten te brengen. Peeters keert terug naar Varkenoord. Ernst Happel voelt het moment aan en stuurt in de zomer van 1969 de volgende sollicitatiebrief naar Feyenoord:

‘Ik ben op 29 november 1925 in Wenen geboren, ik ben rooms-katholiek en kom uit een horecafamilie. Ik heb acht jaar op de Volksschule gezeten en volgde drie jaar beroepsonderwijs. Gevolgde opleiding: lederwaren. Daarna voltooide ik de stageperiode met succes. Later was ik ambtenaar bij het bestuur van de provincie Neder-Oostenrijk.

Mijn sportieve loopbaan begon in 1937 bij Sportclub Rapid Wien bij de junioren. Op mijn zeventiende speelde ik voor het eerst mee in het hoogste elftal. Ik speelde van 1937 tot 1954 bij Rapid Wenen. Van 1954-1956 in Frankrijk bij Racing Paris. Van 1956 – 1959 terug als speler bij Rapid Wenen. Ik heb 51 keer voor Oostenrijk gespeeld en was eenmaal reserve in het FIFA-team tegen Engeland (4-4).

Ik was tweemaal als speler actief op het Wereldkampioenschap. In 1954 in Zwitserland; Oostenrijk bereikte de eervolle derde plaats achter Duitsland en Hongarije. In 1958 in Zweden werden we in de voorronde uitgeschakeld. Het was een sterke groep met Brazilië, Engeland, Rusland en Oostenrijk.

Mijn sportieve loopbaan in de begeleiding: Drie jaar bij Rapid Wenen als sectieleider (hoofdtrainer), verantwoordelijk voor de opstelling, verkoop en aankoop van spelers. Werd eenmaal kampioen, eenmaal bekerwinnaar, stond alle drie jaren in de Oostenrijkse cupfinale. In de Europacup de laatste vier bereikt en uitgeschakeld door Benfica, de latere winnaar van de Europacup. Aansluitend kwam ik naar Nederland, bij ADO Den Haag. De laatste drie jaar onder de eerste vier in de competitie, viermaal in de bekerfinale, waarvan eenmaal winnaar. In de Rappancup in de finale gekomen.’

Toekomst: Feyenoord?

Met vriendelijke groeten,

Uw Ernst Happel.

En de toekomst werd inderdaad Feyenoord. En wat voor één! In het Maasgebouw staat een borstbeeld van de legendarische trainer, in 2005 onthuld door Ernst Happel jr., die zo verdomd veel op z’n vader lijkt.

Bron “Een leven met Feyenoord is een mooi leven” JanBens

-Advertentie- Word lid van FSV De Feijenoorder